Letter of Request for Interview and Access to Public Documents


Hi everyone,

Please follow the following format for your Letter of Request. You need to word-processed it in a long bond paper.

Thank you.

Marlon B. Raquel


The Fisher Valley College
C5 Annex Campus
Phase 2, Bgy. Pinagsama Village, Western Bicutan, Taguig City


Letter of Request for Interview and Access to Public Documents


10 July 2010


Hon. Juan dela Cruz
Barangay Chairman
Bgy. Katuparan, Western Bicutan, Taguig City


Dear Honorable Dela Cruz:


Greetings of peace and prosperity!

We, the undersigned, are students of The Fisher Valley College C5 Annex Campus in Taguig City, and are currently enrolled in Philippine History with Politics and Governance under the tutelage of Mr. Marlon B. Raquel.

We would like to set an appointment with you for an interview in your most convenient time. The group will write a Barangay Profile with special emphasis to its history and political affairs as part of the requirements in the course.

As students and citizens of this great nation, we believe we can contribute something that is valuable in nation-building. Making ourselves aware of our rich cultural, socio-economic, and political heritage and in particular to that of Barangay Pinagsama, is one way of getting involved in building our nation.

We would appreciate it much if you could assist us in this endeavor. Thank you so much for your time and utmost cooperation.


Respectfully yours,


Juan dela Cruz
Pedro dela Merced


Noted by:


Marlon B. Raquel
Instructor


Approved by:


Ms. Marianne Mojar
College Administrator




4 comments:

Anonymous said...

Good day to you sir hindi ko po mhanap yung 3 question psychology ACT.San n un sir???

quincess said...

heloo sir... nka sign up na po me okie na o bha .. na rcv na po ..

riza mateo said...

maikling reaksyon sa opinyon ni Ginoong Arao.

May kaunting punto si Ginoong Arao sa pagdiriwang nang buwan nang wika.
Naintindihan ko ang kanyang punto, kung saan dapat nating bigyan pansin ang kahalagahan nang pagsasanay at pagtuturo nang wikang filipino sa mga kabataan.
Nawawalan nga naman ang saysay nang pagtuturo nito kung hindi natin sasanayin o bibigyan pansin ang pagbibigay nito nang mabuting halimbawa sa mga bata. Pero sa kabilang punto ang pggamit nang salitang banyaga ay mas higit na mkakatulong sa atin , upang makamit ang pinakaasam nating trabaho.nakalimutan yata ni ginoong arao na wikang ingles din naman nang tanungin siya bago siya tanggapin nang kanyang kumpanya.. Ang pagdiriwang nang Buwan nang wika ay hindi nangangahulugan nang pag-alipusta o pangungutya sa pambansang wika kundi bagkus ito ay paggunita sa ating pinanggalingan.. wala panagkaiba ito sa pagdaraos nang kaarawan o kamtayan nang isang tao. ito ay tanda nag hindi pagkalimot nang mga pilipino sa kinagisnang wika. May kasabihan nga na " Ang taong di marunong lumingon sa pinanggalingan, ay di makararting sa paroroonan" at " Ang taong di marunong magmahal sa sariling wika ay mas masahol pa sa malansang isda". marami nga sa ating lahat ay nagdiriwang nang kapaskuhan nang hindi naman alam kung ano ang tunay na diwa nang pasko. Bakit sa ating mga Pilipino ay nagdiriwang nang semana santa pero hindi naman nagbabago.?! lahat nang okasyon ay may dahilan pero hindi lahat nang tao ay pare-pareho ang pagkakaintindi kung bakit ito pinagdiriwang. hindi dapat lahatin ang mga pilipino. nagagawa lang nila gamitin ang salitang banyaga dahil yun ang tawag nang kanilang tungkulin. mas maiintindihan tao nan mga dayuhan sa salitang ingles kesa sa filipino.

jhoyce said...

Jocelyn Tolentino BSA MW 7:30-9:00am

Reaksiyon:

Sa aking palagay, ang sinulat ni Danilo A. Arao ay nagpapakita ng totoong pangyayari sa kasalukuyan. Bakit kailangan nating bigyang pansin ang ating Wikang Filipino tuwing buwan ng Agosto lamang. Nararapat itong gamitin araw-araw at dapat ay gamitin natin ito ng wasto, may katuturan at hindi sa mga bagay na may kabastusan. Dapat ito ay ating isinasapuso at pagyamanin para sa mga susunod pang henerasyon.
Sa panahon ngayon, ginagamit nalang ang wikang Filipino sa pakikipag-usap sa ating mga kamag-anak , kaibigan at kapitbahay. Halos lahat ng asignatura sa kolehiyo ay gumagamit na ng wikang Ingles bilang midyum sa pagtuturo ng mga guro. Tulad na lamang ng asignatura sa Kasaysayan Ng Pilipinas. Mas madali sanang maiintindihan ng mga mag-aaral ang kanilang aralin kung sariling wika ang gagamitin. Mas lalawak ang kaisipan at madaling maipababatid ng mag-aaral ang kanilang opinyon. Mapapaunlad din ang ating wika kung ito ay ginagamit sanang midyum sa pagtuturo. Ang lagi nating isipin ay Pilipino tayo kaya dapat mas tangkilikin natin ang ating sariling wika. Kung mapapansin natin, ang mga bansang mayaman ay gumagamit ng kanilang sariling wika. Ganun pa man dapat ay pag-aralan natin ang Ingles upang magkaroon tayo ng kaalaman dito para sa pagkakataon na kailanganin natin ito at para makasabay at maintindihan ang pangyayari sa labas ng bansa.
Marami sa mga Pilipino ang walang trabaho sapagkat karamihan ay hindi nakakapasa sa interbyu at takot maghanap ng trabaho dahil wala na silang tiwala sa kanilang sarili. Ito ang reyalidad sa kasalukuyan. Kung ang mga kumpanya sana ay nagpapatupad na Filipino ang wikang dapat gamitin wala sanang tao ang nawawalan ng pag-asa na maghanap ng trabaho.
Sa mga palabas sa ating telebisyon, ang katotohanan ay hindi natin hilig manood ng Filipino drama. Pinanonood lamang natin ito dahil sa ini-idolo at sinusubaybayan natin ang isang partikular na artista. Kadalasan kasi ng mga Filipino drama or movie ay, paulit-ulit ang kwento. Kaya kapag nakakarinig ng Filipino drama sumasagi sa ating isipan na alam na natin ang mga susunod na mangyayari dahil iisa lamang ang kahahantungan ng palabas. May kakulangan ang mga programa sa pagpapakita ng inspirasyon upang lalong mahalin ng Pilipino ang sariling wika.
Sa mga mang-aawit, bihira nalang ang kumakanta sa wikang Filipino na inspirasyonal. Kadalasan sa mga Filipino song, ang komposisyon ng mga Pilipino artist ay walang katuturan at puno ng kalaswaan. Tulad na lamang ni Mystica( female singer). Isang halimbawa ng mang-aawit na ang nais ipabatid sa tagapakinig ay kalaswaan at gusto lamang makatawag pansin. Ang mga nauusong kanta sa mga disco bar at comedy bar, ay kadalasang may kalaswaan. Naalala ko ang aking kaarawan noong nakaraang Mayo. Nagpunta kami sa Padis Point sa North Edsa. Ang mga mang-aawit ay Pilipino subalit lahat ng kanilang kanta ay Ingles. Kumakanta lang sila ng Filipino songs kapag pumatak na ang ala-una hanggang alas-tres. Ito ang kanilang pampagising sa kanilang mga kostumer na inaantok na at wala ng lakas sa oras na iyon. Ngunit nakakagulat ang mga lyrics ng kanilang kanta. Hinahaluan nila ito ng kalaswaan at kakaibang salita upang maging katawa-tawa at kaaliw-aliw. Ang mga inaantok na at nagbabalak na sanang umuwi na kostumer ay napapahinto at pinipiling magtagal pa dahil sa kasayahang nadarama nila sa kanilang naririnig. Isa ito sa mga dahilan kung bakit bumababa ang tingin ng mga Pilipino sa sariling salita. Ang nagiging impresyon sa Filipino ay baduy at cheap. At ang Ingles ay para sa mga sosyal at matataas na tao.

Post a Comment

Related Posts with Thumbnails

Infolinks In Text Ads

top